W celu świadczenia usług na najwyższym poziomie stosujemy pliki cookies. Korzystanie z serwisu lublin.eu oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim urządzeniu. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień Twojej przeglądarki. Więcej informacji znajdziesz w Polityce prywatności.Zamknij

Drukuj stronę do PDF Flora

Potencjalną roślinność miasta czyli ukształtowaną zgodnie z panującymi warunkami siedliskowymi bez ingerencji człowieka stanowią:

  • subkontynentalny grąd (wielogatunkowy i wielowarstwowy las liściasty) lipowo‐dębowo‐grabowy w północno-zachodnim fragmencie Lublina,
  • świetlista dąbrowa typu wyżynnego (typ lasu dębowego charakteryzujący się skąpą warstwą krzewów i bogatym gatunkowo runem) w południowej części miasta,
  • łęg olszowy (las z dominującym udziałem olszy czarnej) w dolinach rzek,
  • ols (las olchowy z charakterystyczną kępową strukturą runa) na zabagnieniach.

Na terenie całego Lublina występują synantropijne zbiorowiska roślinne, które przystosowały się do życia w środowisku silnie przekształconym przez człowieka. Zajmują obszary z intensywną zabudową mieszkaniową, tereny przemysłowe i wzdłuż szlaków komunikacyjnych. Należą do nich m.in.: pokrzywa zwyczajna, koniczyna biała, psianka czarna, babka zwyczajna, szczaw kędzierzawy, perz właściwy oraz mniszek lekarski.

Roślinność miasta można podzielić na dwie grupy: normowaną oraz nienormowaną, pierwszą z ich tworzą parki, cmentarze, zieleń osiedlowa, zieleńce i skwery oraz ogrody dydaktyczne. Z kolei murawy kserotermiczne, łąki, pastwiska, sady, gospodarstwa ogrodnicze oraz lasy stanowią zieleń nienormowaną.

W granicach Lublina jest zlokalizowanych 13 parków o łącznej powierzchni 120 ha. W największym z nich, 33 ha Parku Ludowym dominują topole czarne, jesiony i wierzby a wśród krzewów derenie i kalina.

Drzewostan cmentarzy tworzą głównie kasztanowce, lipy i klony. Najcenniejszym skupiskiem pod względem gatunkowym i wiekowym jest cmentarz przy ul. Lipowej z okazałymi egzemplarzami lipy, kasztanowca, dębu i buka.

Zieleń osiedlowa charakteryzuje się dużym zróżnicowaniem jakościowym i wiekowym, najbardziej urozmaiconą odznacza się osiedle Mickiewicza (LSM). Rosną tam topola wielkolistna, kasztanowiec żółty i czerwony, jodła kalifornijska oraz liczne krzewy.

Zieleńce i skwery Lublina zajmują powierzchnię 262 ha, głównym skwerem miejskim jest Plac Litewski (1,5 ha) z drzewostanem stanowiącym pozostałość po dawnych założeniach ogrodowych oraz pomnikiem przyrody topolą czarną, nazywaną powszechnie „baobabem”.

Na omawiany terenie zostały zlokalizowane dwa ogrody dydaktyczne, pierwszy z nich to Muzeum Wsi Lubelskiej, które jako park etnograficzny cechuje się występowaniem roślinności o rodzimym pochodzeniu. Z kolei drugim jest Ogród Botaniczny UMCS na obszarze którego znajduje się około 6700 taksonów podzielonych na działy, m.in. rośliny śródziemnomorskie, azjatyckie, górskie, tropikalne, wodne i bagienne oraz ozdobne i użytkowe.

Murawy kserotermiczne (ciepłolubne zbiorowiska trawiaste) występują na nasłonecznionych zboczach doliny Bystrzycy, w starych wyrobiskach na Woli Sławińskiej oraz na skarpach wąwozów Górek Czechowskich. Tworzą je lebiodka, kłosownica pierzasta, szałwia bruzdkowana, zawilec wielkokwiatowy, przetacznik ząbkowany, miłek wiosenny, czosnek winnicowy oraz dziewanna fioletowa.

Lasy zajmują zachodnią i południową część Lublina o powierzchni około 1630 ha. Pod względem struktury własności dzielą się na trzy grupy: prywatne, miejskie należące do Urzędu Miasta Lublin oraz państwowe pod zarządem Nadleśnictwa Świdnik.

Lasy państwowe obejmują kompleksy wchodzące w skład Czerniejowskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu: „Dąbrowa” (drzewostan liściasty i mieszany z dużym udziałem iglastego: sosna zwyczajna, dąb szypułkowy, brzoza brodawkowata oraz olcha czarna) i „Stary Gaj” (drzewostan mieszany z udziałem iglastego: dąb szypułkowy, sosna zwyczajna, brzoza brodawkowata oraz grab zwyczajny). 

źródło: Kłosowski Wojciech: Prognoza oddziaływania na środowisko Strategii Rozwoju Lublina na lata 2013 - 2020. Warszawa, 2012

logo ekolublin